Tag: tęsknota

Dzisiaj pomalowałem leżak i stół specjalną farbą do drewna. Pomimo niedzieli. Potraktowałem to jako rozrywkę i formę opalania się.

Moje Kochanie było dzisiaj cały dzień bardzo zajęte – podejmowała obiadem swoich synów, którzy przyjechali do Borowej w odwiedziny. Dopiero pod wieczór dała znak życia.

Dzisiaj jest cieplej, niż wczoraj – siedzę więc na balkonie, przyglądam się światełkom i kwiatkom – na razie nie wydaje się, żeby się miały nie przyjąć.

Założyłem dla Joli witrynę – co prawda ma jedną – „Być Kobietą” – ale jest to witryna bardziej oficjalna. Z kolei ten jej blog na WordPress.org jest tak bardzo prywatny, że nikt go nie może czytać. Myślę, że taka forma prywatnego blogu, gdzie wpisy mogą być zarówno ogólnodostępne, jak i prywatne, będzie dla niej odpowiednia. W sumie będzie miała teraz dwie witryny do „obrobienia” – no i tutaj też, gościnnie. W końcu ta witryna powstała jako mój hołd dla niej i przez pewien okres czasu służyła jej również jako blog – od czasu do czasu.

Od niedzielnego wieczoru jestem sam w domu – moje Kochanie jest u jej mamy i pomaga przy wiosennych porządkach, oraz przy pracy w ogrodzie. Przez trzy tygodnie, a właściwie przez dwa i pół muszę sobie jakoś radzić z tą sytuacją – odkąd mieszkamy razem rzadko tylko jesteśmy od siebie dalej, niż z domu do pracy. I rzadko dłużej, niż kilka godzin.

Oczywiście mam dużo zajęć – w pracy i w domu. Postanowiłem w tym czasie przenieść witrynę „Feniks i Róża” na nową platformę, czego pierwsze efekty można już tu właśnie obserwować. To mrówcza praca, przenosić artykuły z Joomla na WordPress „na piechotę”. Ale mam ten czas i chcę go wykorzystać. Przedwczoraj zakończyłem przenoszenie witryny „Być Kobietą” – od wczoraj przenoszę wpisy tutaj. Część wpisów, dokonywanych przez moją Żonę na „Feniks i Róża”, przeniosłem jako prywatne na Jej stronę „Być Kobietą„, z zamysłem, aby strona ta stała się jej blogiem także prywatnie. Jola ma jeszcze całkiem prywatny blog na wordpress,org, do którego nawet ja nie mam dostępu.

Właśnie dokonuję pierwszego mojego wpisu na tej „zaanektowanej” przeze mnie witrynie – postanowiłem pisać dalej, ale wyłącznie w tematach związanych z naszą miłością i naszą wspólną wędrówką przez życie. Być może Jola też będzie tu pisać, ale głównie jest to „moja” witryna. Kto wie, może nawet uda mi się kiedyś znowu napisać coś wierszopodobnego.

Dzisiaj nie będę przenosił żadnych wpisów, chciałbym za to skomponować grafikę z płonącym feniksem, na bazie któregoś ze zdjęć mojej Żoneczki. Oczywiście podzielę się tu rezultatami, o ile nie będzie wstyd je pokazać…