Wyśpiewuję na cześć twego jedwabnego bucika,
śpiewam hymny o twojej jedwabnej sukni,
śnię o tobie każdej nocy, o ty
moja okrutna, serca mego bólu!
Nie znam innego imienia, jak twoje
i nie umiem płakać już
z powodu innego bólu i innej żądzy,
a tylko za tobą, Serce ty moje.
Nie chcę innego szczęścia
i żadnej innej biedy
jak tylko za tobą tęsknić –
dlaczego nie ma cię tu?
Hermann Hesse (przekład własny)
Feniks i Róża 