Feniks i Róża

Jestem lustrem
na ścianie
prosto przed tobą
obok ciebie

uśmiecham się do ciebie
kiedy ty obdarzasz mnie uśmiechem

dotykam twoich palców
kiedy ty wyciągasz do mnie dłoń

Odpowiadam ci na pytania
które stawiasz samej sobie
i zapadam w milczenie
przed otchłanią twojej duszy

i kiedy odchodzisz
pozostaję ciągle
tu na ścianie
opuszczony w ciemności

nie czuję cierpienia
nie czuję radości
moje serce jest ze szkła
moje oczy zamknięte

Różnica
pomiędzy snem i rzeczywistościę
nie istnieje dla mnie

Jestem podobny – samemu sobie
pomiędzy oknem i drzwiami
na ścianie grają zbłąkane cienie
nieznaczonymi kartami

Jestem pośrodku i na rozdrożach
nie dzisiaj jeszcze przed świtem
i czerwonego księżyca pożar
spala mnie swoim niebytem

To wszystko jestem i jeszcze więcej
stanę się zanim noc minie
zgubione serce i puste ręce
o tej wieczornej godzinie

Czasem jestem twardy jak skała
a czasem miękki jak aksamitna poduszka
Jeśli szukasz schronienia w burzy

Jeśli chcesz na chwilę skłonić głowę zmęczoną
zawołaj mnie z daleka…

Czasem jestem ostry jak stal
a czasem delikatny jak pocałunek
Jeśli potrzebujesz obrony
Jeśli potrebujesz pieszczoty
zawołaj mnie z daleka…

Czasem jestem spokojny jak niebo
a czasem rwący jak górski strumień
Jeśli potrzebujesz lustra
Jeśli potrzebujesz ochłody
zawołaj mnie z daleka…

Czasem jestem bardzo daleko
a czasem tylko kilka kroków od ciebie
Jeśli potrzebujesz bliskości
Jeśli potrzebujesz samotności
zawołaj mnie z daleka…

Czasem jestem niespokojny jak burza
a czasem łagodny jak letni wietrzyk
gdziekolwiek pójdę
cokolwiek uczynię
jestem tylko urojeniem

Jestem złodziejem czasu
kradnę moje okamgnienia szczęścia

Kradnę ci twoje skarby
jedwab twoich włosów
klejnoty twoich oczu
perły twojego uśmiechu

kradnę ci o północy
pocałunek
rabuję ci twój spokój
kiedy zmęczona
udajesz się na spoczynek

Jestem złodziejem czasu
wypełniam mój pusty dzień
skradzionymi sekundami

A kiedy noc przychodzi
czekam pod twoim oknem
aż światło zgaśnie

czekam na dogodną chwilę
by ci skraść
ten największy skarb –
twoje serce

Jestem złodziejem czasu…

zagubiony między obłokami,
zapatrzony w gwiazdę wieczorną,
odnalazłem utraconą ścieżkę
i tę moją pieśń niepokorną…

bez kierunku, bez końca i celu,
i bez znaków na nieboskłonie,
pośród spotkań, rozstań, snów i zwątpień
spotykają się nasze dłonie…