Feniks i Róża

przecież nieba bym chciał ci przychylić a tymczasem nie udaje mi się nawet rozchmurzyć twojej twarzy kiedy myślisz o tych wszystkich problemach o tym jak przeżyć kolejny miesiąc z czego odłożyć na wakacje z czego w ogóle cokolwiek odłożyć kiedy przyjdzie zapłacić za prąd zużyty w zimie na ogrzewanie a ja chciałbym odjąć ci tych wszystkich trosk i mnie samemu jest tak trudno też liczę każdy grosz i wyrzucam sobie że wydałem za dużo pieniędzy na lekarstwa i myślę nieustannie jak rozwiązać te wszystkie problemy i jak dać ci choć odrobinę nadziei na lepsze jutro a może nawet lepsze jutro i wszystko co potrafię to wstawać rano i iść do pracy dobrze że jest ta praca ale zbyt długo czekałem zbyt długo trwało to zanim zdecydowałem ostatecznie rzucić moją działalność powinienem był to zrobić już kilka miesięcy wcześniej teraz mielbyśmy wiele za sobą i kilka wydatków mniej ale ja ciągle jeszcze miałem nadzieję że się uda że będę w ten sposób blisko ciebie ale cóż z bliskości kiedy nie ma czym zapłacić za mieszkanie kiedy nie starcza na chleb poecie to dobrze opiewać miłość żebraczą ale życie to nie poezja i miłością się nie nasycisz a ja przecież chciałbym ci nieba przychylić gwiazdkę podarować i księżyc rzucić do twoich stóp a tymczasem nie udaje mi się nawet przyjechać do ciebie choć na weekend nie wiem co będzie jutro może będę potrzebował tych pieniędzy na coś ważnego ale czy może być coś ważniejszego od twoich oczu od twoich ust od twojej przenajsłodszej i błogosławionej bliskości tak wiele mogłoby być inaczej ale jutro wstanie ten zwykły szary dzień i znowu będę pracował zamartwiał się i czekał na cud na to że wszystko się rozwiąże że dostanę kredyt albo chociaż dyspozycję na moje konto już mi dawno obiecują i ciągle coś się zmienia a sami wyrzucają miliardy na wspieranie lekkoduchów i leni a ja przecież tak niewiele bym chciał tylko wyjść z tego dołka wyjść na prostą pracować zarabiać żyć jak człowiek cieszyć się każdą chwilą a najbardziej tymi naszymi wspólnymi bo ja przecież chciałbym ci nieba przychylić a tymczasem idę spać pełen rozterek i lęku o to co będzie jutro pojutrze przy moim pechu tyle jeszcze może się przydarzyć a ja przecież chcę ci tylko powiedzieć jak bardzo ciebie kocham i wiesz że odejmę sobie od ust żeby dać ci choć cień nadziei na rozgwieżdżone niebo na wiosnę na słońce na błękitne niebo